دعاها و کردارها

دعاها و کردارها

اللهُمَّ إِنَّا نَرْغَبُ إِلَیْکَ فِی دَوْلَةٍ کَرِیمَةٍ تُعِزُّ بِهَا الْإِسْلامَ وَ أَهْلَهُ وَ تُذِلُّ بِهَا النِّفَاقَ وَ أَهْلَهُ وَ تَجْعَلُنَا فِیهَا مِنَ الدُّعَاةِ إِلَى طَاعَتِکَ وَ الْقَادَةِ إِلَى سَبِیلِکَ وَ تَرْزُقُنَا بِهَا کَرَامَةَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ.
این دعایی است که در شب‌های رمضان می‌خوانیم و این شب‌ها با جنگ تحمیلی دیگری، هم زمان شده است.

نه تنها در دعای افتتاح ، بلکه در سایر ادعیه، آیات قرآن و باورهای اساسی دینی، «کرامت و عزت» جایگاه مهمی دارد. حتی بسیاری از مفاهیم مدرن و جهانی نیز بدون استناد به «کرامت انسانی» قابل تبیین نیستند.

کرامت و عزت، آب و نان نیست، ملموس و مادی نیست، خریدنی و فروختنی نیست؛ اما هیچ آب و نان و زندگی و لذتی بی آن قابل تصور نیست. برده ای را تصور کنید که همه مواهب مادی را از اربابش دریافت می‌کند و حتی کار خاصی هم نمی‌کند، ولی برده است. آیا دوست دارید جای او باشید؟ معمولاً یک انسان عادی و سالم، ترجیح می‌دهد کارگری محترم ولو فقیر یا کارمندی متوسط ولی عزتمند باشد، و نه برده‌ای خانگی و در رفاه.

اینک در واضح ترین صحنه جنگ تحمیلی، پس از آن همه تلاش برای صلح، بعد از انواع تغییر استراتژی‌ها و سیاست‌ها به خاطر رفع بهانه از قلدران و اربابان خودخوانده ی عالم، وقتی باز عده‌ای کاسه گدایی صلح در دست می‌گیرند، حیرت می‌کنیم.

آیا این بیچارگان ادراکی از مفهوم عزت و کرامت ندارند؟ آیا آنان قرآن و یا حتی اعلامیه پوشالی حقوق بشر غربی را نخوانده‌اند؟ اگر به آیات قرآن کریم مراجعه کنیم، پاسخ این پرسش را می یابیم.
وَ لَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلى‌ حَياةٍ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَ ما هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذابِ أَنْ يُعَمَّرَ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ

شبیه‌ترین گروه به این افراد، اجداد صهیونیست‌های فعلی هستند که جز ادامه زندگی دنیوی، هیچ آرزو و آرمانی ندارند. آنان این همه تقلا می‌کنند تا چند سالی بیشتر زنده بمانند. زیرا از درک حقیقت ساده مرگ و ناگزیر بودن آن و معرفت والای حیات اخروی ناتوان هستند.

در این شب‌های عزیز اولا از خداوند سپاسگزاریم که به ما به برکت خون حسین و یاران دیروز و امروزش، رهبر شهید ایران و سربازان غیورمان، درکی از مفهوم عزت و کرامت بخشید
الْحَمْدُ للهِ الَّذِی هَدَانَا لِهَذَا وَ مَا کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لا أَنْ هَدَانَا اللهُ
و به شکرانه این نعمت، اجازه نمی‌دهیم سفیهانی که جز آب و نان و طول عمر بی عزت، آرزویی ندارند بر این مردم کریم و کرامت جو سلطه یابند، به یاری خداوند عزیز و با استعانت از قرآن کریم ان شاءالله.

17 اسفندماه 1405