قلب مجتمع، موطن درک حقیقت

 قلب مجتمع، موطن درک حقیقت

 عن عمرو بن الیسع عن شعيب الحداد قال: سمعت الصادق جعفر بن محمد عليهما السلام يقول: إن حديثنا صعب مستصعب لا يحتمله إلا ملك مقرب، أو نبي مرسل، أو عبد امتحن الله قلبه للإيمان، أو مدينة حصينة. قال عمرو: فقلت لشعيب: يا أبا الحسن وأي شئ المدينة الحصينة ؟ قال: فقال: سألت الصادق عليه السلام عنها فقال لي: القلب المجتمع. (بحارالأنوار، جلد۲، صفحه ۱۸۳)

ما با اختلاف پیروز میدانیم؛ ما نه تنها تجزیه نشدیم که قلب مجتمع و مدینه حصینه شدیم. مدینه امن و قلب مجتمع، روح بیدار وطنی است که در آن معرفت می‌روید و شناخت سنگین حقیقت و حقیقت سنگین روی می‌دهد. اکنون وقت آنست تمام دلدادگان ایران که قلب تپنده این اجتماع بی مرز هستند، به سوی اوصاف الهی پیش روند.

مکتب اخلاقی علامه طباطبایی(ره) بر خلاف سنت اخلاق فلسفی، فاعل اخلاقی را نه عقل، بلکه قلب می‌داند و سایر قوا را خدمه آن قلمداد می‌کند. ساخت قلب از طریق فضایل و رذایل بوده و زاد و توشه اصلی آن محبت است. بدین معنا که مجموع خلقیات، هیأتی را در نفس ایجاد می‌کنند که نفس از جهت آن هویت وحدانی، قلب نامیده می‌شود؛ قلبی که بر مدار حب الهی است. این اخلاق توحیدی همگان را به سوی اوصاف الهی سوق می‌دهد.(المیزان، ج۲، ص۴۴۶)

اکنون در حساس ترین لحظه کنونی تاریخ ایران هستیم و قلب مجتمع ایران که اینگونه خود را در میان همه دلدادگان و آزادگان جهان منتشر کرده و شکل داده است، نیازمند فضائلی است که بر مدار مهر و محبت می‌چرخد. همه کسانی که این قلب در تن آنها می‌تپد، باید چون تار و پود یک نفس واحد باشند تا حقیقت اجتماعی ایران، زنده تر از همیشه، آزادگان عالم را بیدار کند.

این روایت صعب مستصعب را اکنون قلب اجتماع ایمانی ایرانی به کل جهان صادر کرده است که هیچ عزت و قدرتی جز بر مدار ولایت الهی پایدار نخواهد ماند و خانه پوشالی استکبار جهانی ویران خواهد شد. از مشت‌های گره کرده کودک فلسطینی تا جهت گیری کشورهای اروپایی چون اسپانیا، همه یک نقطه را نشانه گرفته اند: پایان نوکری برای استعمار.

وَمَا ٱلنَّصرُ إِلَّا مِن عِندِ ٱللَّهِ ٱلعَزِيزِ ٱلحَكِيمِ (آل عمران/۱۲۶)


21 اسفندماه 1404