دکتر زهرا شریف، عضو هیئت علمی پژوهشکده زن و خانواده عصر پنجشنبه در نشست علمی الگوی تمدنی پاکدامنی و مقاومت سیاسی و اجتماعی اظهارکرد: مقاومت در منظومه اندیشه اسلامی یک حرکت وجودی است و انسان برای تحقق آن باید از سطح ظواهر عبور کرده و به درک عمیقتری از هستی، خود و ارتباط با خداوند برسد.
وی افزود: برای شناخت درست مقاومت باید مبانی هستیشناختی، انسانشناختی و معرفتشناختی آن بررسی شود و سپس نسبت این مبانی با نقش و ظرفیت زنان مورد توجه قرار گیرد. شریف با اشاره به مراتب هستی و ادراک در نگاه اسلامی افزود: انسان نباید خود را صرفاً در سطح مادی و ظاهری تعریف کند، بلکه مسیر رشد وی عبور از ظاهر و رسیدن به باطن است و مقاومت نیز در همین مسیر معنا پیدا میکند.
وی توحید و درک فقر ذاتی انسان در برابر خداوند را از پایههای مقاومت دانست و گفت: وقتی انسان وابستگی وجودی خود به خداوند را درک کند، مقاومت برای وی تنها یک کنش بیرونی نخواهد بود، بلکه به بخشی از هویت و سبک زندگی تبدیل میشود. این پژوهشگر با تأکید بر جایگاه قلب در معرفت دینی بیان کرد: معرفت زمانی اثرگذار است که از سطح اطلاعات فراتر رفته و به باور و هویت درونی تبدیل شود؛ از همین رو، انسان مقاوم باید بتواند در میان تکثرهای زندگی، حقیقت واحد را تشخیص دهد و بر اساس آن عمل کند.
وی نخستین عرصه مقاومت را درون انسان دانست و افزود: مقاومت اجتماعی زمانی پایدار خواهد بود که از خودسازی و ایستادگی در برابر موانع و تمایلات درونی آغاز شده باشد و سپس در عرصه اجتماعی و تاریخی نمود پیدا کند. شریف در ادامه به ظرفیتهای زنان در عرصه مقاومت اشاره کرد و گفت: توانایی زن در جمع میان مسئولیتها و عرصههای مختلف زندگی، از جمله خانواده و اجتماع، ظرفیت مهمی برای کنشگری اجتماعی است.
وی با اشاره به الگوی حضرت زهرا(س) اظهار کرد: شخصیت ایشان نمونهای از توانایی جمع میان عرصههای مختلف و تبدیل این تکثر به یک هویت منسجم است و زنان نیز میتوانند در موقعیتهای گوناگون حامل پیام و کنشگر اجتماعی باشند. این پژوهشگر تأکید کرد: زن میتواند همزمان با ایفای مسئولیتهای خانوادگی، در عرصه اجتماعی نیز حضور فعال داشته باشد و رمز این حضور، حفظ پیوند میان زندگی ظاهری و معنای عمیق و باطنی آن است.
